Singapur – przewodnik

Singapur bardzo się różni od większości ośrodków Azji Południowo-Wschodniej, a wyobrażenie o nim jako nudnym (i sterylnym) nie odpowiada rzeczywistości. Już podczas podróży ze wspaniałego lotniska Changi ocienioną drogą szybkiego ruchu lub błyskawiczną linią metra łatwo zrozumieć, dlaczego tonący w zieleni Singapur jest nazywany miastem ogrodów.

Wszędzie jest pełno sklepów, a Orchard Road przyciąga klientów jak magnes. Największą atrakcją są lokale z wyśmienitą kuchnią. W nocy gwarne restauracyjne centrum zamienia się w fantastyczną krainę niedrogich azjatyckich potraw. Wyspa oferuje wiele możliwości aktywnego wypoczynku – spacery, jazdę na górskich rowerach i uprawianie sportów wodnych.

Chociaż Singapur stara się zasłużyć na miano nowoczesnej metropolii oraz ośrodka regionalnej sztuki, czego najlepszym przykładem jest nowo wybudowany kompleks Esplanade – Theatres on the Bay o niezwykłej architekturze, w wielu miejscach można zauważyć pozostałości barwnej, awanturniczej przeszłości kraju. Połączenie kultury Chińczyków, Malajów i Tamilów sprawia, że miejsce jest wyjątkowe.

W erze postkolonializmu Singapur jawi się jako kosmopolityczne centrum, łącząc składniki ze Wschodu i Zachodu w wykwintne i pomysłowe dania.

Szczodrość przyrody, która w tropikalnym klimacie przez cały rok dostarcza kucharzom barwnych, pachnących składników, zachęca do śmiałego i wymyślnego komponowania potraw. Sos rybny, papryczki chilli, czosnek, limeta i imbir nadają intensywny smak świeżym owocom i warzywom, przygotowywanym w wokach. Aromatyczne dodatki, takie jak palczatka cytrynowa, mięta czy dziki kardamon, sprawiają, że przyrządzane w tym rejonie zupy, curry i sałatki mają szczególny, wyrazisty charakter.

Nazywane na wiele sposobów kluski (zwykle ryżowe) szybko zanurza się we wrzącej wodzie, a następnie miesza z bulionem i świeżymi warzywami. Bulion ma postać gęstego curry, przyrządzonego ze słodkiego soku owoców tamaryndowca, papryczek chilli i innych miejscowych specjałów. Pałeczek używa się wyłącznie do jedzenia tej właśnie potrawy.

Singapur leży na nizinnej wyspie Singapur (604 km2) na krańcu Półwyspu Malajskiego, ok. 100 km na północ od równika, i na 63 przybrzeżnych wysepkach, otoczonych w większości rafami koralowymi. Największe z nich to: Tekong, Sentosa i Bukum.

Blisko 50% lądu zajmuje zabudowa miejska, a 40% parki, rezerwaty, plantacje i wojskowe tereny. Lasy stanowią zaledwie 4% powierzchni kraju. Najwyższym wzniesieniem jest Timah (177 m n.p.m.).

Singapur przoduje w regionie pod względem ochrony środowiska. Obowiązują tu bardzo surowe przepisy dotyczące odpadów i emisji zanieczyszczeń. Rząd kładzie nacisk na rozwój dobrego publicznego transportu i ograniczenie posiadania samochodów, czego skutkiem jest stosunkowo czyste powietrze, poza okresami, kiedy dociera dym podczas pożarów buszu w Indonezji.

Klimat Singapuru jest równikowy, wybitnie wilgotny. Pora deszczowa przypada na okres od listopada do grudnia. Temperatura i opady są jednakowe przez cały rok.